Kül ollam, külümü göyə sovurram...- Davud Nəsib 

1001info.az " Günün şeiri" rubrikasında  unudulmaz şair Davud Nəsibin " ƏBƏDİYYƏT "  şeirini təqdim edir. 

ƏBƏDİYYƏT

Gözlərimdə eynək, başımda duman,
Məni tez haqladı qocalıq yaman.
İl ötsə, dəyişsə, keçsə də zaman,
Başımda xəyalsan, qəlbimdə çənsən.

İnan, ucalsam da, alçalsam da mən,
Fikrimdə, gözümdə, nurumda sənsən.
Qocalan deyiləm, qocalsam də mən,
Başımda dumansan, saçımda dənsən.

Çağırsan, demirəm yanına gəlləm,
Səninlə sevinib, səninlə gülləm.
Bu eşqdən, ülfətdən dönən deyiləm,
Əhdim dönə bilməz əhdindən dönsən.

Arxada yarğansan, qarşıda bərə,
Bir sevda söyləyir, danışır hərə.
Qaldıra bilmərəm səni göylərə,
Eşqin zirvəsindən zirvədə sənsən.

Bu yolda yolumu mən başa vurram,
Bu yolda yurd salıb, mən yuva qurram.
Kül ollam, külümü göyə sovurram,
Əgər sən soyusan, əgər sən sönsən.

Ömründə gün nədir?! - Mən il olaram,
Qarşında çörək yox, sünbül olaram.
Mən çəmən olaram, mən gül olaram,
Bülbül ləhcəsiylə danışsan, dinsən.